Kan je zelfbeeld weer gezond worden?

Sarah en Siep, op het forum vertelden jullie laatst dat eigenlijk alles wazig geworden is uit het verleden. Ik vraag me nu af: is jullie zelfbeeld ook weer helemaal 'gezond' geworden in de loop der jaren? Hebben jullie bijvoorbeeld geen moeite meer met een knappe vrouw die jullie tegenkomen en waarvan je denkt: wow... zo had ik ook wel willen zijn!

Een forumlid

Siep:

Ik kan, denk ik, wel zeggen dat mijn zelfbeeld heel veel positiever is dan ruim 4 jaar geleden, en dat dit stukje voor stukje gegroeid is. Natuurlijk ben ik niet de mooiste/knapste vrouw van de wereld. Ik zie heel veel mooiere dames om me heen, maar mijn geluk zit daar niet in. Ik probeer wel er gewoon ‘leuk’ uit te zien en vind het leuk als ik een nieuw setje kleding heb. En soms voor een bijzonder feestje of avondje vind ik het ook leuk om een beetje make-up op te doen, maar het beheerst absoluut niet mijn leven.

Als ik een knappe vrouw zie, die - zoals mijn man destijds zei - “seks” uitstraalt, dan denk ik wel eens: 'Zal mijn man nu nog steeds moeite hebben om hiernaar te kijken en wat doet hij er dan mee?'. Maar de gedachte die ik er dan ook vaak bij heb is: 'Triest, dat je er zo gekleed bij gaat lopen. Kick je op die aandacht? Wil je echt dat mannen op die manier naar je kijken?'.
Dat is namelijk het laatste wat ik zou willen: dat andere mannen met mij zouden praten of mij bekijken met de gedachte erbij: 'Met haar zou ik graag seks willen hebben'. Walgelijk. Dat is voor mij dus een groot onderscheid. Ik bekijk andere vrouwen dus niet met de gedachte: 'Zo had ik er ook wel uit willen zien'.

Diep van binnen zou ik best wel een paar kilootjes slanker willen zijn. Ik probeer er dan ook regelmatig wat vanaf te krijgen, maar dat is vooral om gezond te zijn, lekker te kunnen bewegen en wat meer jurkjes aan te kunnen. Maar wat voor mij de belangrijkste waarheid is, is dat God mij uniek heeft gemaakt en het Hem niet uitmaakt of ik 5 kilo minder weeg of wat dan ook. Hij waardeert mij, maakt geen onderscheid tussen mij of een ander. Ik ben Kostbaar voor Hem!  Die waarheid wil ik blijven indrinken.

Sarah:

Ik merk dat dit steeds minder lastig wordt, eigenlijk. Toen ik net gehoord had wat mijn man allemaal gedaan had, kon ik het zelfs niet meer verdragen om naar mijn eigen spiegelbeeld te kijken. Dat was zo verwarrend en deed zoveel met me. Ik voelde me ineens lelijk en smerig en wist niet meer goed wie ik was of wilde zijn. Als ik naar mezelf keek, dan zag ik al die vrouwen waar hij naar had gekeken. Maar inmiddels is dat allemaal weer anders geworden. Ik ben best tevreden met hoe ik eruit zie en het voelt voor mij ook weer veilig om vrouw te zijn en om er vrouwelijk uit te zien. Natuurlijk zijn er vrouwen die veel mooier zijn dan ik, maar dat raakt me niet in die zin dat dat iets met mijn zelfbeeld doet, volgens mij. Wat mij daarin helpt, is dat mijn man mij heel erg bevestigt in mijn vrouw-zijn en dat ik ook ben gaan geloven dat hij mij mooi vindt (heeft lang geduurd hoor :) ).

Maar ja, het is voor ons alweer heel wat jaren geleden dat dit allemaal heel heftig speelde. En ik kan me voorstellen dat dat anders is als het korter geleden is. Wat volgens mij belangrijk is, is om over deze dingen te blijven praten met elkaar. En ook aan je man te vragen wat je hierin van hem nodig hebt; dat het jou echt helpt als hij je vertelt dat hij blij is met je, je mooi vindt etc. Een man begrijpt niet automatisch wat hierin voor ons belangrijk is. En zelfs als hij het begrijpt, heeft hij niet altijd (meteen) de vaardigheid om dat ook nog eens toe te passen. Het voelt dan stom om zo expliciet aan hem te vragen wat je graag zou willen dat hij zei of deed (vond ik tenminste...), maar het kan wel echt helpen hierin.

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter