Hoe maak ik duidelijk dat ik de volgende keer echt bij hem wegga?

Ik heb onlangs voor de derde keer ontdekt dat mijn man zich bevredigt bij pornofoto's en filmpjes terwijl hij al minstens 20 jaar geen seks meer wil met mij. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik voel me vernederd 
Wat kan ik doen om hem duidelijk te maken dat ik echt bij hem wegga als ik hem nog een keer betrap?

Linda 

Beste Linda,

Wat moet dat pijnlijk en heftig voor je zijn om voor de 3e keer te ontdekken dat je man porno kijkt en zichzelf daarbij bevredigt. Ja, dat is vernederend en ik kan me voorstellen dat het heel veel met je doet. Ook het feit dat je man al 20 jaar geen seks meer wilt moet enorm pijnlijk zijn. Wist je dat er een verband bestaat tussen veel porno kijken en daardoor niet meer geïnteresseerd zijn in ‘gewone’ seks met je partner? Ik weet natuurlijk niet zeker of dat bij je man ook het geval is, er kunnen ook andere oorzaken zijn. Maar het lijkt me goed om daar ook eens het gesprek over aan te gaan: hoe komt het dat je geen interesse hebt in seks en wel in porno?

Je vraagt je af hoe je je man duidelijk kunt maken dat je echt bij hem weggaat als je hem nog een keer betrapt. En ik denk dat het goed is om eerst eens heel goed stil te staan hierbij. 
Is dit iets wat je werkelijk wilt doen; weggaan bij hem? En als dat inderdaad zo is: heb je erover nagedacht waar je dan naar toegaat, wat je meeneemt, hoe je het regelt met de financiën, welke mensen je gaan helpen?  
Of is het meer bedoeld als een soort dreigement? We zijn vaak geneigd om te dreigen met iets wanneer we willen dat de ander ons serieus neemt. Je wilt dan eigenlijk dat jouw woorden de ander zullen afschrikken zodat hij nu eindelijk iets gaat doen (en jij je dreigement dus nooit hoeft waar te maken). Maar heel vaak werkt dat voor de ander niet zo. Bijvoorbeeld als je al vaker dergelijke woorden gebruikt hebt en ze niet waargemaakt hebt. Dan denkt de ander: ach, ze zal het deze keer uiteindelijk ook niet doen. En ergens is dat ook wel te begrijpen.

Ga dus niet dreigen met dingen die je (misschien) niet waar kunt/wilt maken, maar ga in plaats daarvan duidelijke grenzen stellen. Als je grenzen wilt stellen, blijf dan heel dicht bij jezelf en stel alleen grenzen die haalbaar zijn voor jezelf. Met het eerste bedoel ik dat het grenzen moeten zijn die niet gericht zijn op wat de ander al dan niet zou moeten doen, maar op wat jij zelf nodig hebt. En met het tweede bedoel ik dat het grenzen moeten zijn waarvan je van tevoren zeker weet dat je deze echt kunt en wilt uitvoeren als het nodig is.

Een voorbeeld daarvan is hulp zoeken. Nu je je man betrapt hebt, zou je kunnen aangeven dat jij het nodig hebt dat hij hulp gaat zoeken hiervoor, en dat je wilt dat hij dat binnen een week geregeld heeft. Als hij ervoor kiest om dat niet te doen, dan zul jij ervoor kiezen om voor jezelf hulp in te schakelen, bijvoorbeeld bij een professioneel hulpverlener of bij iemand in jullie omgeving die je vertrouwt.

Het gaat er niet om dat je dit voorbeeld precies nadoet. Grenzen stellen heeft immers te maken met jouw persoonlijke wensen en grenzen. Probeer daar bij stil te staan, kijk wat jij nodig hebt en stel grenzen die voor jou haalbaar zijn. Het is fijn als je dan iemand in je omgeving hebt met wie je dat door kunt spreken en die jou kan steunen in het stellen van deze grenzen.

Groet,
Sarah  

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter