Op de hoogte blijven?

Hulp nodig?

Heb je hulp nodig? Wil je je verhaal kwijt of heb je een vraag? Schroom niet om contact met ons op te nemen.

Wil je ons steunen?

Kostbaar Vaatwerk is voor haar werk afhankelijk van giften. Wil je ons werk financieel steunen? Maak dan een gift over naar rekeningnummer NL43 INGB 0007 5724 24.

Medewerkers stichting Kostbaar Vaatwerk

Aan Stichting Kostbaar Vaatwerk zijn verschillende vrouwen verbonden. Hieronder vind je een korte beschrijving van een aantal medewerkers. Behalve Anita gebruiken alle vrouwen die aan deze site verbonden zijn niet hun eigen naam, maar een bijnaam. 


 Anita

Oprichter Kostbaar Vaatwerk, web - en forumbeheerder, organisator activiteiten, auteur van Zijn lust en mijn leven. Neem contact op met Anita - ga naar de blogs van Anita

Mijn naam is Anita van Beem. Samen met mijn man mogen wij ouders zijn van drie prachtige kinderen in de leeftijd van 15 tot 20 jaar. Mijn man is jarenlang alcohol- en seksverslaafd geweest. Ondanks vele jaren en vormen van hulpverlening, lukte het hem niet om met zijn verslavingen te breken en ging het tussen ons steeds slechter. Uiteindelijk zijn we tijdelijk uit elkaar gegaan, is mijn man opgenomen geweest in een verslavingsinstelling en hebben we beide veel hulp gekregen voor ons persoonlijk herstel en - later - voor herstel van onze relatie. Na 1,5 jaar zijn we weer bij elkaar gaan wonen, en het gaat inmiddels heel goed met ons. In die donkere periode hadden we nooit durven bedenken dat we ooit nog eens samen verder zouden kunnen gaan. Alles leek onherstelbaar verwoest. Maar wij mochten ontdekken dat Gods genade groot genoeg is om puinhopen te herstellen en mensen te bevrijden uit hun gevangenis. Ons huwelijk is nu beter dan voorheen en, samen met onze kinderen, zijn we zo dankbaar voor de leiding, troost en genade die we van God hebben ontvangen. Zijn zegen en genade bid ik toe aan iedere man en vrouw die te maken kreeg met seksverslaving binnen hun relatie. 

Siep

medewerker echtparendagen

Ik ben Siep, 16 jaar getrouwd met Paul. Wij hebben 3 lieve dochters. Twee jaar geleden kreeg ik , dankzij de Marriage Course, te horen dat mijn man aan porno deed. Kort daarna vertelde hij me dat hij daarnaast 3 maanden een relatie met een andere vrouw heeft gehad. Hij heeft daar toen radicaal mee gebroken en is radicaal veranderd. We hebben het eerste jaar gehaald en beginnen ons huwelijk opnieuw op te bouwen. Het is een verdrietige weg, maar we ervaren dat herstel mogelijk is. 

Marlene

gespreksleider gespreksgroep, medewerker ontmoetings- en echtparendagen

Ik ben Marlene, getrouwd met Bas en samen hebben we 6 kinderen. Eind 2006 veranderde mijn leven in één grote puinhoop toen uitkwam dat mijn man een (seksuele) relatie had met een andere vrouw. In de zoektocht naar hulp kwam uit dat mijn man ons hele huwelijk door seksuele relaties had met andere vrouwen die hij leerde kennen via datingssites… Die puinhoop leidde ertoe dat ik niets anders kon dan mijn leven aan God te geven. God gaf toen nieuwe beloftes: ‘Ik geef jouw een nieuw huwelijk, Ik geef jouw een nieuwe man.’ Het was moeilijk om in deze beloftes te staan, want toen ik alles wist van mijn man, veranderde hij min of meer in een beest. Daarom ben ik met toen 4 kinderen gevlucht  naar een vrouwenopvanghuis: ‘Ruchama’, wat ‘ontferming’ betekend. Hier heeft God zich over mij en de kinderen ontfermd en mocht ik daar een begin maken op de weg naar vergeving, genezing en herstel. Hier hebben we 7 maanden gewoond. God heeft zijn beloftes waar gemaakt. Hij heeft een nieuw huwelijk en een nieuwe man gegeven: mijn man is ook tot geloof gekomen en heeft radicaal gebroken met zijn verslaving. De achterliggende jaren zijn zwaar geweest: verbreken van oude patronen, nieuwe opbouwen, vertrouwen, angsten loslaten, herstel, genezing… er zijn momenten geweest waarin ik niet begreep waarom het zo moeilijk en zwaar moest zijn. Maar als ik nu terug kijk kan ik alleen zeggen dat Gods weg de beste is, ook al begrijp ik die niet.
Inmiddels hebben wij ook zelf een stichting op mogen richten, we mogen een ‘thuis’ zijn voor andere mensen die in dit leven ‘verdwaald en eenzaam’ zijn. In de toekomst willen we dit gaan praktiseren door met ons gezin op een grote woonboerderij te wonen en een leefgemeenschap (een thuis) te vormen. 

Grace

medewerker ontmoetingsdagen - Lees het verhaal van Grace

Hoi, ik ben Grace, 37 jaar oud en sinds 2004 getrouwd met John. We hebben samen een zoon en een dochter. John heeft veel porno gekeken en uiteindelijk een relatie gehad met een buurvrouw. Dat hij porno keek, wist ik al voordat we trouwden, de relatie biechtte hij in 2011 op. Sindsdien heeft ons huwelijk veel diepe dalen gekend en ook periodes van herstel. Het is een wonder dat we nog bij elkaar zijn; daar zien we heel duidelijk de hand van God in.
Sinds 2012 zijn we betrokken bij KV en hebben we meegewerkt aan echtparendagen, heb ik diverse contactgroepen geleid en ben ik sinds 2017 bestuurslid van Kostbaar Vaatwerk.

Loïse

Medewerker ontmoetingsdagen en ex-partnerdagen

Ik ben Loïse, moeder van drie opgroeiende kinderen en getrouwd geweest met een aan seks verslaafde man. Deze verslaving ontdekte ik bij toeval toen mijn (toen nog) echtgenoot voor het eerst in twaalf jaar huwelijk zijn zoekgeschiedenis was vergeten te wissen op onze pc. Het was een ontdekking waar ik het ijskoud van kreeg. Opeens bleek onze relatie uit twee delen te bestaan: een zichtbaar deel en een voor mij onzichtbaar deel. Eindelijk vielen onbehaaglijke puzzelstukjes uit ons huwelijk op hun plek - het was het begin van een zware tijd. Trouw en eerlijkheid bleken ‘fake’ en dat doet pijn. De veiligheid in mijn huwelijk bleek slechts ‘buitenkant’. Het vertrouwen kreeg een flinke deuk. 
We hebben drie jaar relatietherapie gehad en dat heeft mij geholpen. In die zin dat ik inzicht heb gekregen in patronen in onze relatie en welk aandeel ik daarin had. Ik leerde ook waar mijn verantwoordelijkheid ligt en waar deze ophoudt en ik leerde dat ik mijn man niet kon redden van zijn verslaving! Het kostte mij veel moeite om los te komen uit mijn mede-afhankelijkheid.  
Inmiddels is het vijf jaar na 'de ontdekking' en leef ik als alleenstaande moeder, omdat mijn echtgenoot heeft gekozen voor echtscheiding. Zijn verslaving nam hij met zich mee; de gevolgen zijn gebleven, en die zijn groot. Ik heb veel verloren. Met hulp van vrienden en familie probeer ik een weg te vinden in mijn veranderde leven. Rouwen is een intens en intensief proces... 
Kostbaar Vaatwerk gaf mij, door het forum, een plek waar ik op een veilige manier (anoniem) mijn zo kwetsbare verhaal kon delen met vrouwen met een soortgelijke ervaring. Ook heb ik deelgenomen aan een gespreksgroep van KV en dat was fijn – prettig om aan een half woord genoeg te hebben, om gehoord en begrepen te worden!
Ik heb heel veel steun aan mijn geloof, aan God, die een trouwe, liefdevolle Vader is voor mij... Hij was er bij in die eenzaamste, zwartste momenten, waarop ik de hoop dreigde te verliezen. Er ligt helaas geen draaiboek klaar of een kant-en-klare oplossing voor de situatie waarin ik leef, maar het is een zegen om omringd te zijn door (de zorg van) mensen die er gewoon maar zijn! 
Inmiddels ben ik medewerker bij Kostbaar Vaatwerk en mag ik mijn steentje bijdragen aan activiteiten. Ik vind het fijn om naar mensen te luisteren, om vragen te stellen of te beantwoorden, om te reflecteren over de situatie waarin ik zit/we zitten. Ik hoop dat ik op deze manier iets kan betekenen voor andere vrouwen in soortgelijke situaties. 

Rieneke

moderator forum

Mijn naam is Rieneke, ik ben rond de 40 jaar oud en getrouwd met Erik. In onze verkeringstijd vertelde Erik me dat hij weleens een pornoboekje had gekocht. Ik heb dat als een 'gegeven' aangehoord en was blij dat het eerlijk zei. Dat zou nu vast niet meer gebeuren, nu we samen waren, dacht ik. Maar helaas, er bleek een al jarenlange verslaving achter te zitten. Gedurende ons huwelijk kwam dat steeds meer openbaar, en ontdekte ik keer op keer dat Erik dingen voor mij verborg en echt vastzat in zijn verslaving. Ik heb min of meer geëist dat hij hulp ging zoeken. Dat gebeurde, maar hielp niet afdoende. 
Het heeft veel moeite, verdriet, pijn en onmacht gekost. De verslaving liep als een rode draad door alles heen. Erik moe(s)t leren inzien dat hij de leegte in zijn leven niet kon vullen met porno, en dat hij aan de slag moe(s)t met zichzelf. En zelf moe(s)t ik leren loslaten.... en alleen 'in mijn tuintje werken'. In dat proces zitten we nu. Er gebeuren mooie dingen; Erik laat meer en meer zichzelf zien, en er is veel meer ruimte voor echt gesprek. Dat betekent niet dat Erik verslavingsvrij is. Dat betekent niet dat ik alles los kan laten. Maar ik hoop van harte dat het herstelproces door mag zetten, en dat de Heere ons samen daarin voor wil gaan! Dat gun ik ook alle mannen en vrouwen die helaas met deze problematiek te maken hebben.

Elleke

moderator forum

Mijn naam is Elleke. Ik ben gehuwd en samen hebben we 4 kinderen, waar van 2 getrouwd en 5 lieve kleinkinderen. In het najaar van 2011 heeft mijn man eindelijk opgebiecht dat hij verslaafd was aan pornosites. Ik had steeds het gevoel dat er “ iets “ was. Maar kon het niet bewijzen. Ik wist niet wat me overkwam; is dit mijn man? Er was boosheid, verdriet, bittere teleurstelling, veel vragen. Waarom, waarom??
Gelukkig stond mijn man open voor hulp. Het siert hem dat hij meteen hulp zocht bij onze huisarts, de predikant en hulpverleningsinstanties. Hij wist dat ik hier heel resoluut over was : dit nooit weer! Ik hoorde van het bestaan van Kostbaar Vaatwerk, en zo ben ik lid van het forum geworden en bezocht de ontmoetingsdagen voor de vrouwen en later de echtparendagen met mijn man. Dit was voor mij echt kostbaar! Als vrouw zijnde heb ik hier veel geleerd, ook over mijzelf. Eind 2012 had mijn man helaas een terugval. Hij schaamde zich heel diep en had erg berouw hierover. Dat heb ik hem vergeven. De lezingen op de echtparendagen en de aangeschafte boeken van de boekentafel hebben zijn ogen echt geopend en hij is hierdoor diep geraakt; nooit weer dus.
Nu, na een aantal jaren hulp van hulpverleners en anderen, kan ik zeggen dat het goed met ons gaat. We kunnen nu open en eerlijk met elkaar praten en naar elkaar luisteren. Dat was vele jaren niet mogelijk. Het is dus echt mogelijk om van een verslaving af te komen. Bovendien - en heel belangrijk voor ons - zijn we God dankbaar dat hij de gebeden verhoord heeft.

Brenda

Gespreksleider gespreksgroep, medewerker echtparendagen

Hallo, ik ben Brenda, ik ben 57 jaar en 27 jaar getrouwd met André. Samen hebben we 3 volwassen kinderen. In 2013 biechtte André op dat hij al sinds 2005 verslaafd is aan porno. We hadden een aantal moeilijke dingen meegemaakt en hij kon dit niet verwerken. Daarnaast had hij erg veel schulden gemaakt, omdat hij zoveel bezig was met zijn verslaving, dat hij de rekeningen niet meer betaalde en geen post meer opende. Hij wist de schulden te verbergen doordat hij de mail en de brieven vervalste. Ik wist mij geen raad en ging in gesprek met de voorganger, die voorstelde dat wij een groep mensen zouden vragen om ons heen te gaan staan, die voor ons zouden binnen en ons konden begeleiden. André zou in therapie gaan en we kregen apart gesprekken met mensen uit de gemeente. Helaas ging hij gewoon door met zijn verslaving, en dit heeft ertoe geleid dat hij voor 5 maanden is opgenomen in de Hoop. Ik wilde niets meer met hem te maken hebben, totdat de familiecontactpersoon van de Hoop mij ging bellen. André moest de puinhopen van zijn verslaving opruimen, maar ik moest ook opruimen. Hij is in al die jaren behoorlijk manipulatief en kleinerend geweest. Ik moest naar mijn aandeel kijken en ontdekken waarom ik de signalen heb gemist.
We zijn gestart met relatiegesprekken bij de Hoop. Hier hebben wij elkaar teruggevonden en we merken dat we steeds meer naar elkaar toe groeien. We hebben het heel zwaar gehad, maar toch is door open- en eerlijkheid naar God, elkaar en onszelf herstel gekomen. Ook is er herstel in de relatie met de kinderen gekomen. We willen samen leren leven tot eer van Zijn Naam.

Janneke

Gespreksleider gespreksgroep, medewerker echtparendagen

Mijn naam is Janneke en ik ben getrouwd met Arnold. We zijn de trotse ouders van een dochter en een zoon. Tijdens onze verkering ontdekte ik dat Arnold gokverslaafd was. Gelukkig stopte hij daarmee, maar nadat we getrouwd waren had ik vaak het idee dat hij dingen voor mij verzweeg. Uiteindelijk werd hij overspannen en voelde zich geroepen om op te biechten dat hij al jarenlang porno-en seksverslaafd te zijn. Ik was opgelucht dat de waarheid eruit was en ook dat hij onmiddellijk hulp zocht, maar ik voelde ook heel veel boosheid en verdriet. We kregen relatietherapie en langzaam herstelde onze relatie en was ik in staat om hem te vergeven. We zijn nu zo’n 10 jaar verder en we merken dat ons huwelijk beter en sterker is dan voorheen. We zijn God dankbaar dat Hij ons heeft vast gehouden dwars door alle moeilijkheden heen. Hij geeft ons dag aan dag de kracht om in vertrouwen verder te gaan, ook al zal het litteken blijven bestaan.
Omdat ik zelf ervaren heb hoe belangrijk het is dat er een plek is waar je als vrouw steun en (h)erkenning kan vinden, groeide bij mij de laatste jaren het verlangen om mij in te zetten voor Kostbaar Vaatwerk en daarom ben ik nu gespreksleider van een vrouwengroep. 

Jannie

Gespreksleider gespreksgroep, medewerker echtparendagen / Lees het verhaal van Jannie

Ik ben 53 jaar, getrouwd en moeder van een prachtige dochter. Op een dag ontdekte ik dat mijn man aan het porno kijken was. Daarvoor had ik het eigenlijk nooit ontdekt. Mijn wereld stortte in. Je voelt je als vrouw afgewezen. Wat was ik boos en verdrietig. Ik wilde op dat moment niet veel van hem weten. Gelukkig wilde mijn man gelijk hulp en we konden snel terecht voor therapie. Via de therapie kwam ik in aanraking met Kostbaar Vaatwerk en heb ik zelf ook deelgenomen aan een contactgroep. Wat waardevol om daar je pijn en moeite te delen. Het was een lange weg vol hobbels en kuilen die we samen mochten gaan. Alles leek kapot door wat er was gebeurd maar door de helende kracht van Christus zijn oude wonden geheeld. Ons huwelijk is nu veel dieper en intenser dan daarvoor. We genieten van kleine, intense momenten.
Omdat wij, mijn man en ik, veel gehad hebben aan de activiteiten die Kostbaar Vaatwerk aanbiedt, willen we graag - nu het met ons weer goed gaat - er ook zijn voor andere mensen die door het zelfde heen gaan. Zo ben ik nu gesprekleider van een gesprekgroep en werken we samen mee aan de echtparendagen.

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter