Op de hoogte blijven?

Hulp nodig?

Heb je hulp nodig? Wil je je verhaal kwijt of heb je een vraag? Schroom niet om contact met ons op te nemen.

Wil je ons steunen?

Kostbaar Vaatwerk is voor haar werk afhankelijk van giften. Wil je ons werk financieel steunen? Maak dan een gift over naar rekeningnummer NL43 INGB 0007 5724 24.

Medewerkers stichting Kostbaar Vaatwerk

Aan Stichting Kostbaar Vaatwerk zijn verschillende vrouwen verbonden. Hieronder vind je een korte beschrijving van een aantal medewerkers. Behalve Anita gebruiken alle vrouwen die aan deze site verbonden zijn niet hun eigen naam, maar een bijnaam. 


 Anita

Oprichter Kostbaar Vaatwerk, web - en forumbeheerder, organisator activiteiten, auteur van Zijn lust en mijn leven. Neem contact op met Anita - ga naar de blogs van Anita

Mijn naam is Anita van Beem. Samen met mijn man mogen wij ouders zijn van drie prachtige kinderen in de leeftijd van 15 tot 20 jaar. Mijn man is jarenlang alcohol- en seksverslaafd geweest. Ondanks vele jaren en vormen van hulpverlening, lukte het hem niet om met zijn verslavingen te breken en ging het tussen ons steeds slechter. Uiteindelijk zijn we tijdelijk uit elkaar gegaan, is mijn man opgenomen geweest in een verslavingsinstelling en hebben we beide veel hulp gekregen voor ons persoonlijk herstel en - later - voor herstel van onze relatie. Na 1,5 jaar zijn we weer bij elkaar gaan wonen, en het gaat inmiddels heel goed met ons. In die donkere periode hadden we nooit durven bedenken dat we ooit nog eens samen verder zouden kunnen gaan. Alles leek onherstelbaar verwoest. Maar wij mochten ontdekken dat Gods genade groot genoeg is om puinhopen te herstellen en mensen te bevrijden uit hun gevangenis. Ons huwelijk is nu beter dan voorheen en, samen met onze kinderen, zijn we zo dankbaar voor de leiding, troost en genade die we van God hebben ontvangen. Zijn zegen en genade bid ik toe aan iedere man en vrouw die te maken kreeg met seksverslaving binnen hun relatie. 

Siep

medewerker echtparendagen

Ik ben Siep, 16 jaar getrouwd met Paul. Wij hebben 3 lieve dochters. Twee jaar geleden kreeg ik , dankzij de Marriage Course, te horen dat mijn man aan porno deed. Kort daarna vertelde hij me dat hij daarnaast 3 maanden een relatie met een andere vrouw heeft gehad. Hij heeft daar toen radicaal mee gebroken en is radicaal veranderd. We hebben het eerste jaar gehaald en beginnen ons huwelijk opnieuw op te bouwen. Het is een verdrietige weg, maar we ervaren dat herstel mogelijk is. 

Marlene

gespreksleider contactgroep, medewerker ontmoetings- en echtparendagen

Ik ben Marlene, getrouwd met Bas en samen hebben we 6 kinderen. Eind 2006 veranderde mijn leven in één grote puinhoop toen uitkwam dat mijn man een (seksuele) relatie had met een andere vrouw. In de zoektocht naar hulp kwam uit dat mijn man ons hele huwelijk door seksuele relaties had met andere vrouwen die hij leerde kennen via datingssites… Die puinhoop leidde ertoe dat ik niets anders kon dan mijn leven aan God te geven. God gaf toen nieuwe beloftes: ‘Ik geef jouw een nieuw huwelijk, Ik geef jouw een nieuwe man.’ Het was moeilijk om in deze beloftes te staan, want toen ik alles wist van mijn man, veranderde hij min of meer in een beest. Daarom ben ik met toen 4 kinderen gevlucht  naar een vrouwenopvanghuis: ‘Ruchama’, wat ‘ontferming’ betekend. Hier heeft God zich over mij en de kinderen ontfermd en mocht ik daar een begin maken op de weg naar vergeving, genezing en herstel. Hier hebben we 7 maanden gewoond. God heeft zijn beloftes waar gemaakt. Hij heeft een nieuw huwelijk en een nieuwe man gegeven: mijn man is ook tot geloof gekomen en heeft radicaal gebroken met zijn verslaving. De achterliggende jaren zijn zwaar geweest: verbreken van oude patronen, nieuwe opbouwen, vertrouwen, angsten loslaten, herstel, genezing… er zijn momenten geweest waarin ik niet begreep waarom het zo moeilijk en zwaar moest zijn. Maar als ik nu terug kijk kan ik alleen zeggen dat Gods weg de beste is, ook al begrijp ik die niet.
Inmiddels hebben wij ook zelf een stichting op mogen richten, we mogen een ‘thuis’ zijn voor andere mensen die in dit leven ‘verdwaald en eenzaam’ zijn. In de toekomst willen we dit gaan praktiseren door met ons gezin op een grote woonboerderij te wonen en een leefgemeenschap (een thuis) te vormen. 

Grace

medewerker ontmoetingsdagen - Ga naar de blogs van Grace - Lees het verhaal van Grace

Hallo, ik ben Grace, 33 jaar oud en sinds 2004 gehuwd met John. Samen hebben we een zoon en een dochter. Voor ons huwelijk wist ik al dat mijn man regelmatig porno keek. We dachten beiden dat het na ons huwelijk beter zou gaan. Dat ging het, met vlagen. Tot het bij mij vlak voor de geboorte van onze zoon tot een grens kwam. Ik wilde dat hij hulp zocht. Dat deed hij. Het ging niet beter, alleen maar slechter. In de zomer van 2011 vertelde hij mij dat hij een jaar lang een relatie met een buurvrouw had gehad. Dat heeft hij vervolgens een jaar verzwegen en toen opgebiecht. Ons leven kwam in een achtbaan terecht. John belandde in een depressie en ik ging door een rollercoaster van emoties. We gingen samen in therapie, John volgde daarnaast nog een traject bij De Driehoek. Langzaamaan krabbelden we uit het dal. Er was zoveel afstand ontstaan in de jaren daarvoor, dat het veel energie en inzet vergde om weer bij elkaar uit te komen, kwetsbaar te durven zijn en een begin te maken met elkaar te durven vertrouwen. Inmiddels zijn we bijna 4 jaar verder en nog steeds in het proces van herstel. 
Inmiddels hebben we als echtpaar alle echtparendagen meegemaakt, ben ik gespreksleider van een contactgroep en moderator van het forum en heb ik een blog, hetlevenvangrace.blogspot.nl. John is accountability partner van diverse mannen. We ervaren door alles heen dat God ons heeft vastgehouden, zonder Hem waren we niet meer bij elkaar geweest. 
Nu willen we er graag zijn voor anderen in onze omgeving die met deze problematiek te maken hebben, ter bemoediging, tot steun, een arm om je schouder, een bemoedigend woord en gebed.

Rieneke

moderator forum

Mijn naam is Rieneke, ik ben rond de 40 jaar oud en getrouwd met Erik. In onze verkeringstijd vertelde Erik me dat hij weleens een pornoboekje had gekocht. Ik heb dat als een 'gegeven' aangehoord en was blij dat het eerlijk zei. Dat zou nu vast niet meer gebeuren, nu we samen waren, dacht ik. Maar helaas, er bleek een al jarenlange verslaving achter te zitten. Gedurende ons huwelijk kwam dat steeds meer openbaar, en ontdekte ik keer op keer dat Erik dingen voor mij verborg en echt vastzat in zijn verslaving. Ik heb min of meer geëist dat hij hulp ging zoeken. Dat gebeurde, maar hielp niet afdoende. 
Het heeft veel moeite, verdriet, pijn en onmacht gekost. De verslaving liep als een rode draad door alles heen. Erik moe(s)t leren inzien dat hij de leegte in zijn leven niet kon vullen met porno, en dat hij aan de slag moe(s)t met zichzelf. En zelf moe(s)t ik leren loslaten.... en alleen 'in mijn tuintje werken'. In dat proces zitten we nu. Er gebeuren mooie dingen; Erik laat meer en meer zichzelf zien, en er is veel meer ruimte voor echt gesprek. Dat betekent niet dat Erik verslavingsvrij is. Dat betekent niet dat ik alles los kan laten. Maar ik hoop van harte dat het herstelproces door mag zetten, en dat de Heere ons samen daarin voor wil gaan! Dat gun ik ook alle mannen en vrouwen die helaas met deze problematiek te maken hebben.

Elleke

moderator forum

Mijn naam is Elleke. Ik ben gehuwd en samen hebben we 4 kinderen, waar van 2 getrouwd en 5 lieve kleinkinderen. In het najaar van 2011 heeft mijn man eindelijk opgebiecht dat hij verslaafd was aan pornosites. Ik had steeds het gevoel dat er “ iets “ was. Maar kon het niet bewijzen. Ik wist niet wat me overkwam; is dit mijn man? Er was boosheid, verdriet, bittere teleurstelling, veel vragen. Waarom, waarom??
Gelukkig stond mijn man open voor hulp. Het siert hem dat hij meteen hulp zocht bij onze huisarts, de predikant en hulpverleningsinstanties. Hij wist dat ik hier heel resoluut over was : dit nooit weer! Ik hoorde van het bestaan van Kostbaar Vaatwerk, en zo ben ik lid van het forum geworden en bezocht de ontmoetingsdagen voor de vrouwen en later de echtparendagen met mijn man. Dit was voor mij echt kostbaar! Als vrouw zijnde heb ik hier veel geleerd, ook over mijzelf. Eind 2012 had mijn man helaas een terugval. Hij schaamde zich heel diep en had erg berouw hierover. Dat heb ik hem vergeven. De lezingen op de echtparendagen en de aangeschafte boeken van de boekentafel hebben zijn ogen echt geopend en hij is hierdoor diep geraakt; nooit weer dus.
Nu, na een aantal jaren hulp van hulpverleners en anderen, kan ik zeggen dat het goed met ons gaat. We kunnen nu open en eerlijk met elkaar praten en naar elkaar luisteren. Dat was vele jaren niet mogelijk. Het is dus echt mogelijk om van een verslaving af te komen. Bovendien - en heel belangrijk voor ons - zijn we God dankbaar dat hij de gebeden verhoord heeft.

Brenda

Gespreksleider gespreksgroep, medewerker echtparendagen

Hallo, ik ben Brenda, ik ben 57 jaar en 27 jaar getrouwd met André. Samen hebben we 3 volwassen kinderen. In 2013 biechtte André op dat hij al sinds 2005 verslaafd is aan porno. We hadden een aantal moeilijke dingen meegemaakt en hij kon dit niet verwerken. Daarnaast had hij erg veel schulden gemaakt, omdat hij zoveel bezig was met zijn verslaving, dat hij de rekeningen niet meer betaalde en geen post meer opende. Hij wist de schulden te verbergen doordat hij de mail en de brieven vervalste. Ik wist mij geen raad en ging in gesprek met de voorganger, die voorstelde dat wij een groep mensen zouden vragen om ons heen te gaan staan, die voor ons zouden binnen en ons konden begeleiden. André zou in therapie gaan en we kregen apart gesprekken met mensen uit de gemeente. Helaas ging hij gewoon door met zijn verslaving, en dit heeft ertoe geleid dat hij voor 5 maanden is opgenomen in de Hoop. Ik wilde niets meer met hem te maken hebben, totdat de familiecontactpersoon van de Hoop mij ging bellen. André moest de puinhopen van zijn verslaving opruimen, maar ik moest ook opruimen. Hij is in al die jaren behoorlijk manipulatief en kleinerend geweest. Ik moest naar mijn aandeel kijken en ontdekken waarom ik de signalen heb gemist.
We zijn gestart met relatiegesprekken bij de Hoop. Hier hebben wij elkaar teruggevonden en we merken dat we steeds meer naar elkaar toe groeien. We hebben het heel zwaar gehad, maar toch is door open- en eerlijkheid naar God, elkaar en onszelf herstel gekomen. Ook is er herstel in de relatie met de kinderen gekomen. We willen samen leren leven tot eer van Zijn Naam.

Janneke

Gespreksleider gespreksgroep, medewerker echtparendagen

Mijn naam is Janneke en ik ben getrouwd met Arnold. We zijn de trotse ouders van een dochter en een zoon. Tijdens onze verkering ontdekte ik dat Arnold gokverslaafd was. Gelukkig stopte hij daarmee, maar nadat we getrouwd waren had ik vaak het idee dat hij dingen voor mij verzweeg. Uiteindelijk werd hij overspannen en voelde zich geroepen om op te biechten dat hij al jarenlang porno-en seksverslaafd te zijn. Ik was opgelucht dat de waarheid eruit was en ook dat hij onmiddellijk hulp zocht, maar ik voelde ook heel veel boosheid en verdriet. We kregen relatietherapie en langzaam herstelde onze relatie en was ik in staat om hem te vergeven. We zijn nu zo’n 10 jaar verder en we merken dat ons huwelijk beter en sterker is dan voorheen. We zijn God dankbaar dat Hij ons heeft vast gehouden dwars door alle moeilijkheden heen. Hij geeft ons dag aan dag de kracht om in vertrouwen verder te gaan, ook al zal het litteken blijven bestaan.
Omdat ik zelf ervaren heb hoe belangrijk het is dat er een plek is waar je als vrouw steun en (h)erkenning kan vinden, groeide bij mij de laatste jaren het verlangen om mij in te zetten voor Kostbaar Vaatwerk en daarom ben ik nu gespreksleider van een vrouwengroep.

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter