Naar het forum

Deelnemers over het forum

" Het geeft me een heel fijn gevoel om dingen van me af te tikken, het ordent mijn gedachten in de chaos van gevoelens en pijn.  "

"Voor mij is het forum een plek waar ik mijn verhaal kwijt kan, waar ik terecht kan als ik om raad verlegen zit en waar ik mij begrepen voel. "

Lees hier meer reacties

Reacties forumleden

Gemiddeld zijn er ruim 100 vrouwen lid van ons forum. Sommige vrouwen lezen alleen mee, anderen reageren zelf ook op het forum; de ene heel vaak, de ander heel af en toe. Het mag allemaal. Een aantal forumleden vertelt over hun ervaringen met het forum. We publiceren deze reacties met hun toestemming:

Ik ben heel, heel blij met het forum. Het geeft me een heel fijn gevoel om dingen van me af te tikken, het ordent mijn gedachten in de chaos van gevoelens en pijn. Vooral in de periode dat nog niemand er verder van wist was het mijn enige uitlaatklep. Het heerlijke aan het forum is dat de vrouwen je begrijpen, omdat ze door hetzelfde heen gaan. Natuurlijk zijn er ook verschillen, maar je merkt aan de manier van reageren dat iemand je begrijpt van binnenuit en dat is een heel belangrijk iets! Doordat iedereen op een andere manier of in een andere fase met het probleem te maken heeft kun je ook leren van elkaar. 
Ik vind het heerlijk dat het niet alleen 'ach en och en zielig' is, maar er ook praktisch meegedacht wordt of als ik doordat anderen me vragen stellen dieper ga nadenken over de dingen, de gedachten erachter, etc. 

Het forum is voor mij een veilige plaats, waar ik mezelf kan zijn. Veilig, omdat het besloten is en alleen vrouwen lid mogen zijn. Het forum is de plaats waar ik me omhelsd voelde in liefde en begrip, toen ik op de puinhopen van mijn leven en huwelijk zat en me aanmeldde om lid te worden. Het is een plaats, waar ik mijn verdriet, mijn pijn, mijn wanhoop, mijn boosheid, mijn vragen kan delen. Een plaats, waar ik me begrepen voel door vrouwen, die in een soortgelijke situatie zitten. Op het forum krijg ik ook een spiegel voor gehouden.... Dat is niet altijd makkelijk, soms zelfs pijnlijk, maar het is wel nodig en goed. En juist omdat deze spiegel voorgehouden wordt door lotgenoten, kan en wil ik die spiegel accepteren, erin kijken en vervolgens aan de slag gaan met wat ik zie. 
Het forum is voor mij ook een plaats van hoop. Ik lees op het forum dat huwelijken, stuk gegaan door de porno, kunnen herstellen. Op het forum word ik bemoedigd om, in Gods kracht, door te blijven lopen op de loodzware weg van herstel. Herstel voor mezelf en voor ons huwelijk. Zonder het forum zou ik geen!voorbeelden hebben van diep beschadigde huwelijken, die zijn hersteld. 

Toen mijn man zijn seksverslaving opbiechtte, vielen er vele puzzelstukjes op zijn plaats. Eigenlijk een soort opluchting dat er nu eindelijk openheid, eerlijkheid en waarheid was. In 15 jaar huwelijk was het totaal niet bij me opgekomen om die richting op te denken. Mijn man doet zo iets namelijk niet. Oef; toch wel even flink slikken, en daarbij de nood om informatie, hulp en raad. 
Al heel snel kwam ik op dit forum en meldde mij gelijk aan. De christelijke achtergrond vond ik heel fijn en voelde me snel vrij om mijn verhaal te vertellen. Wat er toen gebeurde was overweldigend en bemoedigend, want er kwamen zoveel reacties met lieve woorden en bemoedigingen. In het begin lukte het me niet om terug te reageren op verhalen, was teveel op mijzelf gericht. Ik las ook niet alles; kon het er niet bijhebben. Dit mag, en ik voelde me vrij om het zo te doen. Na de ontmoetingsdag veranderde dat, omdat de verhalen gezichten kregen. Zulke mooie vrouwen bij elkaar met de zelfde worstelingen en pijn en groeiprocessen. 
Nog ben ik niet super actief in terugreageren, maar bij dat wat me bijzonder raakt en waarvan ik denk dat ik een bijdrage kan leveren, doe ik het; dan gaat het ook vanzelf. Ik hoop je met mijn verhaal vrijmoedigheid te geven om je verhaal te doen, en je te laten omarmen en troosten door vele lotgenoten die niets raar vinden, maar bereid zijn te luisteren. Het werkt helend, gegarandeerd.

Voor mij is het forum een plek waar ik mijn verhaal kwijt kan, waar ik terecht kan als ik om raad verlegen zit en waar ik mij begrepen voel. Lange tijd was er niemand die ik in vertrouwen durfde te nemen over de seksverslaving van mijn man. Daardoor voelde ik mij erg eenzaam. Ik wist ook niet goed hoe ik met de situatie om moest gaan. Door de contacten die ik nu heb via internet heb ik minder het gevoel dat ik eenzaam ben. Er zijn vrouwen die luisteren naar mijn verhaal en mij hun verhaal vertellen. Ik weet nu dat ik niet de enige ben die met dit probleem worstelt. De verhalen van andere vrouwen geven me steun. Ik herken veel van de emoties waar zij door heen gaan omdat ik die zelf ook ervaar. Ik leer er veel van en kan nu beter met mijn situatie overweg.

Ik ben ontzettend blij met het forum. Toen ik hoorde van de site, ben ik eerst wat artikelen gaan lezen. Dat hielp mij om me te uiten, en langzaam kwam ik ertoe om mijn verhaal te schrijven op het forum. De drempel was voor mij niet heel hoog, maar ik had wel een paar dagen nodig, om mijn verhaal echt neer te zetten. Ik deed het, want ik had behoefte om te delen, behoefte om mijn verhaal te doen. Wel vond ik het eng, maar de reacties waren zo liefdevol; je wordt begrepen, je treft lotgenoten, iedereen weet wat je meemaakt. Mijn eerste ervaringen waren goed.
Ik ervaar steun op het forum en krijg er tips en adviezen, waar je ook vrij in bent ze te gebruiken of niet. Soms weet je het even helemaal niet meer en kan je hier je hart luchten. Er is een luisterend oor en iedereen weet waar je over praat, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje zullen we maar zeggen. Het forum is voor iedereen die daar behoefte aan heeft om te schrijven en te delen over wat je meemaakt. Je kunt er je gevoelens, je gedachten, je verdriet en pijn delen met lotgenoten. Je bent vrij in wat je wel en niet wil/kan zeggen. Vrij of je wel of niet op anderen reageert. 

Het is goed om te weten dat ik niet alleen sta ,dat je gewoon jezelf mag zijn en de dingen bij de naam kan noemen, omdat de andere forumleden allemaal weten waar we het over hebben. En als we verdrietig zijn of verward of boos, dan kunnen we ons uiten zonder dat iemand zal zeggen: 'Nou moet je ophouden, doe nou maar even normaal; het is nu toch alweer 2 jaar geleden? Kom op meid, het leven gaat weer door hoor!' Dat is ook wel zo, maar wel heel anders, wel in diggels. Ik voel me verbonden met de vrouwen op het forum. 

Voor mij is het forum erg belangrijk omdat wij met elkaar kunnen schrijven over wat ons bezig houd. Ook vind ik het belangrijk dat we met elkaar het zelfde probleem hebben en elkaar dus goed begrijpen. Ik leer er veel van de verhalen en tips van anderen en voel mij vaak bemoedigd hierdoor. We steunen elkaar en bidden voor elkaar. Wat ik moeilijk vind is om op een goede manier te reageren. Maar ik lees dagelijks alle verhalen en je bent gelukkig niet verplicht om altijd te regeren.

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter