Op de hoogte blijven?

afbeelding boek 'Zijn lust en mijn leven' voor partners van seksverslaafden

Begrip schept ruimte

Ik kan je vertellen dat het best wel even spannend voelde: de dag waarop mijn boek bij de drukker vandaan kwam. Het boek dat zo lang een onderdeel van mijn leven uitmaakte in de lange maanden dat ik aan het schrijven was. Het boek dat ik hebt verwenst op de momenten dat het even helemaal niet lukte, dat uitdaagde om al die onderwerpen waarmee partners van seksverslaafden te maken krijgen nog eens heel goed te overdenken, en dat uiteindelijk – spiksplinternieuw – door een vriendelijke bezorger werd thuisbezorgd.

Hebben we alle spelfouten eruit kunnen halen? Zullen mensen het boek aanschaffen? En vooral: wat zullen ze ervan vinden? Gaat het hen helpen? Spannende vragen zijn dat, die nog wel een tijdje aanwezig zullen blijven. En wat is het dan leuk om berichtjes te krijgen van mensen die het lezen. Helemaal bijzonder was het om te horen dat ook mannen soms meelezen in het boek. ‘Het heeft mijn man geholpen om mij wat beter te begrijpen,’ schreef iemand laatst. En daar word ik extra blij van. Want wat hebben we dat nodig als echtparen: dat we elkaar meer gaan begrijpen. Helemaal, als er sprake was van seksverslaving in je relatie. Behalve de verwijdering die daardoor ontstaat, is er vaak ook zoveel onbegrip. Van beide kanten overigens. Als vrouw snap je er niets van dat je man telkens opnieuw weer aangetrokken werd tot de pornobeelden die voor jou geen enkele aantrekkingskracht hebben. Je begrijpt niet dat hij er niet simpelweg mee kon stoppen. Hij houdt toch van je? En waarom kost het hem zoveel moeite om stil te staan bij alle gevolgen die dit voor je heeft?

Ook mannen hebben te maken met onbegrip. Waarom is ze niet gewoon blij dat ik gestopt ben met porno? Mijn pornogebruik staat toch los van haar? Waarom wordt ze steeds zo woedend of is ze juist zo teruggetrokken? En wat kan ik doen om haar vertrouwen weer te winnen? Ik lijk niets meer goed te kunnen doen.

In al die vragen en verwarring raak je elkaar dan zomaar kwijt. De muren worden dikker en de wanhoop wordt groter. Hoe kom je daar dan uit? Elkaar een klein beetje gaan begrijpen, kan dan een stukje op weg helpen. En daarom heb ik in mijn boek proberen uit te leggen hoe dat werkt bij mannen. Waarom porno zo aantrekkelijk is, welke leegte het voor hem kan vervullen en waarom het zo moeilijk is om ermee te stoppen. Niet om hem daarmee te verontschuldigen voor zijn keuzes, maar wel om een beetje beter te begrijpen hoe dit voor hem werkt. Om met een realistische blik te kijken naar hem en zijn verslaving, zodat je beter snapt hoe je daarmee om moet gaan en wat helpend is en wat niet. Begrip schept ruimte. En daarom was ik zo blij om te horen dat ook mannen meelezen in dit boek dat ik voor vrouwen schreef.  Omdat zij dan mogelijk een beetje beter gaan begrijpen wat er met een vrouw gebeurt als ze ontdekt dat haar man seksverslaafd is. Over al die gevoelens en vragen en gedachten die je dan kunt hebben, die diepe pijn of die behoefte om het allemaal op te willen lossen en hoe je daarin vast kunt lopen. Het wantrouwen dat je niet wilt hebben, maar er wel is, en al die ingewikkelde gevoelens rondom seksualiteit. 

Ook op onze echtparendagen zien we dat gebeuren trouwens. Dat mannen ineens gaan inzien wat hun verslaving betekent voor hun geliefde. En dat vrouwen met andere ogen naar hun man gaan kijken. Mooi. En bijzonder. Wil jij, samen met je partner, werken aan herstel van jullie relatie? Dan zijn jullie van harte welkom op de eerstvolgende echtparendag! En ben je benieuwd naar het boek dat ik schreef? Kijk dan even op onze website

Anita

Wil je op dit blog reageren? Dat kan. Klik hier voor het reactieformulier.


Reacties

20 april 2017 - anoniem

Beste Anita,

Ongeveer een half jaar geleden heb ik in Vierhouten de dagworkshop gevolgd voor vrouwen wier man een sexverslaving heeft. Ik was benieuwd naar je boek "zijn lust en mijn leven" . Echter hoef ik je boek niet meer aan te schaffen want mijn relatie is onlangs gestrand. Ik kon het niet meer opbrengen om in hem te geloven. iedere keer leugens en nog eens leugens. Mijn vertrouwen was compleet verdwenen. Mijn eigenwaarde werd aangetast doordat hij liever zijn ontspanning zocht bij 'virtuele porno babes' dan bij zijn eigen vriendin. Het was bijna onverdraaglijk om me tweederangs te voelen bij een man waar ik heel veel van hield. Het is triest dat hij dacht, en nog steeds denkt, dat hij dit probleem zelf kon oplossen. Voor onze relatie is het nu te laat. Mijn leven gaat verder, zonder hem. Zonder al die vreselijk verdrietige en wanhopige momenten. Het voelt als een verlossing. Jarenlang heb ik verstrikt in zijn web gezeten met hoop op uitzicht en inzicht. Uiteindelijk heb ik gekozen om zonder hem verder te gaan. Gekozen voor zelfbehoud en een leven zonder slapeloze nachten. Is dit een positief bericht? Ja ergens wel, want ik heb voor mezelf gekozen, en het voelt als een bevrijding. 

28 april 2017

Beste anoniem, Wat verdrietig dat jullie relatie het niet heeft gered; dat je vriend bleef kiezen voor zijn verslaving. Ik wens je veel troost toe en ook genezing voor jezelf! Hartelijke groet, Anita

 

Stichting Kostbaar Vaatwerk   •     Bank: NL43 INGB 0007 5724 24     •   E-mail:   info@kostbaarvaatwerk.nl  •  Facebook    •   Twitter