11 januari 2011 | Gedichten

 

Ik wilde geen bloemen,
en hoefde geen cadeaus.
Ik wilde geen kleren,
geen uitstapje, uit eten of geld.
Vroeg ik teveel?

ik wilde alleen jou;
voor 100%.
Vroeg ik teveel?
Niet delen, geen anderen,
geen loze beloftes.
Vroeg ik teveel?

Onverdeelde aandacht,
op alle gebieden:
ik ben belangrijk!
vroeg ik teveel?

Maar jij vond het kunnen:
al die anderen..
Er is geen probleem!
Vroeg ik teveel?

Maar ik, ik was er ook nog:
wel makkelijk voor huis en haard,
je natje en je droogje

En nu.. alles kapot, bodemloze put,
achtbaan van emoties
doodlopende steeg,
geen zijwegen.

Ik vroeg teveel!
Of niet?

Lyanne