31 maart 2011
|
Column Sarah
Zo af en toe struin ik een poosje rond op het internet op zoek naar informatie rondom het onderwerp seksverslaving. Daardoor belandde ik onlangs op de site van de NVSH. Hierop was een vraag te lezen van een vrouw die haar zorgen uitte over het vele porno kijken door haar partner. 'Hij is wel lief', schreef ze, 'maar alles staat in het teken van porno; hij is er dag en nacht mee bezig. Wat is er aan de hand', vroeg ze zich af, 'en hoe zal dit in de toekomst verder gaan?'. Omdat ook ik dergelijke vragen met enige regelmaat ontvang, was ik uiteraard benieuwd welk antwoord deze vrouw zou krijgen. Groot was mijn verbazing toen ik de reactie op haar vraag las.
'Je vriend is net zo normaal als jij. Hij heeft alleen wat andere opvattingen op het gebied van seksualiteit. Geniet maar van zijn gezelschap en zit er verder maar niet over in'. Het kwam hier op neer: niet zeuren, want het is heel normaal wat hij doet. Ik voelde de verontwaardiging, die deze vrouw ook gevoeld moest hebben, toen ze een nieuwe poging deed om begrip te krijgen voor haar situatie. Ze schreef: 'Maar het voelt voor mij als vreemdgaan en het maakt mijn gevoel van liefde kapot.' Wederom kreeg ze nul op het request, deze keer met woorden die ik bijna niet kon geloven: " Het zou toch veel fijner zijn als iedereen met meerdere mensen een liefdesrelatie zou kunnen hebben. Maar dat blijft fantasie zolang er nog veel mensen zijn die al de grootste moeite hebben met een vriend die naar porno kijkt." Wederom: Niet zeuren dus. Je stelt je verschrikkelijk aan als je er al moeilijk over doet als je man porno kijkt. Iedereen doet het, en het is dus heel normaal.
Ik was verbijsterd. En tegelijk ook weer niet. Ik ken dergelijke reacties namelijk wel. Ook uit eigen ervaring, en ik herinner me nog goed hoeveel pijn dat deed. Nadat ik veel moed had verzameld, vertelde ik mijn grote geheim aan iemand uit mijn omgeving, in de hoop op... Tja, ik weet het niet precies. Begrip, denk ik, troost ook en misschien een beetje wijze raad. Ik kreeg niets van dit alles. Degene die ik in vertrouwen had genomen, vertelde mij ongeveer hetzelfde als deze vrouw op internet als antwoord kreeg: 'Niet zeuren, alle mannen doen dit'. Van zo'n reactie word je niet alleen heel verdrietig, maar het doet je ook twijfelen: ben ik nou gek dat ik hier zoveel moeite mee heb? Moet ik inderdaad niet zeuren en maar gewoon doen alsof het heel normaal is, alsof het geen pijn doet, alsof er niets kapot gaat?
Inmiddels weet ik dat ik niet de enige ben die een dergelijke reactie gekregen heeft. Veel andere vrouwen kregen hier ook mee te maken en stuiitten op onbegrip en afwijzing van de mensen om hen heen. Familieleden, vrienden, hulpverleners en zelfs soms van dominees. Ja, ook sommigen binnen deze laatste categorie kunnen helaas soms uitblinken in kwetsende reacties. Wat dacht je van deze: 'Heb maar heel veel gemeenschap met hem, dan gaat het vanzelf wel weer over" of "Ach, wees blij dat hij het niet elke dag doet" of "Ieder mens is zondig, toch? En je moet niet verwachten dat het hem gaat lukken om hier helemaal vrij van te komen".
Als ik dit soort verhalen van vrouwen hoor, dan besef ik weer hoe dankbaar ik mag zijn voor de verschillende mensen om ons heen die indertijd wél de moed hadden om zonde gewoon zonde te benoemen, die aandrongen op de noodzaak om een rein leven te gaan leiden, en tegelijk wezen op Gods genade die groter is dan onze zonden of pijn. Onze predikant was één van de mensen die dat heel goed kon. Dat deed hij een aantal jaren geleden niet alleen voor ons, maar ook enkele weken geleden in onze gemeente. Hij preekte over de overspelige vrouw nav Johannes 8. Voor mij een spannend moment. Wat zou hij gaan zeggen? Zou hij gaan waarschuwen tegen overspel en seksuele onreinheid, of zou het vooral gaan over de genade die Jezus had voor deze vrouw? Ik luisterde aandachtig en spitste mijn oren toen het woord 'pornosites' klonk. Hij vertelde over datgene wat mensen hier vaak over denken: ‘Ach, moet toch kunnen’, maar verwierp deze gedachte meteen, toen hij eraan toevoegde: 'Nee, daarnaar kijken en je erin verlustigen is helemaal niet onschuldig. Integendeel, het is overspel, zonde!'
Huh? Wat zei ie nou? 'Pornografie is overspel, zonde.' Ja hoor; hij zei het echt, temidden van een kerk die afgeladen vol was! Ik had de neiging om van mijn stoel op te staan en 2 duimen in de lucht te steken. Goed gedaan, dominee! Niets 'niet zeuren, het valt wel mee, en iedereen doet het ', maar een duidelijk 'nee' tegen pornografie. 'Nee', omdat de boodschap van Jezus radicaal is: als je een andere vrouw begerend aankijkt, heb je in je hart al overspel met haar gepleegd. Dát is wat wij vrouwen voelen als onze mannen porno kijken. Dat is wat het zo pijnlijk maakt. En die pijn hoeven we niet weg te poetsen. We hoeven niet net te doen alsof het niet erg is, alsof het geen gevolgen heeft en heel normaal is, omdat'"iedereen het doet". Het is niet normaal, want dit is niet zoals God het bedoeld heeft.
En daar mag je duidelijk over zijn. Jezus was dat ook. Zijn woorden 'Ga heen en zondig niet meer' die Hij uitsprak aan de overspelige vrouw, wijzen op de noodzaak van een nieuw en rein leven. En dat is wel degelijk mogelijk! Wij hebben het zelf ervaren in onze relatie. Veel andere vrouwen en mannen hebben het ervaren. De kracht van pornografie en verslaving is groot, maar de genade en de kracht van Jezus is nog veel en veel groter. Hij wil ons helpen. Hij wil onze mannen helpen. Hij wil anderen helpen die vastzitten in seksuele onreinheid. Laten we daarom een duidelijk 'nee' uitspreken tegen porno binnen onze relatie en/of onze maatschappij. En laten we dan niet vergeten om, elke keer als we ons 'nee' laten horen, tegelijk te vertellen van de hoop en vernieuwing die God ons wil geven.
Christus Jezus heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen. (Titus 2:14)