Tijdens deze ontmoetingsdag sprak Ferdinand Bijzet over het onderwerp 'Herstel van vertrouwen'. Daarnaast waren er getuigenissen en was er gelegenheid om in kleine groepjes met elkaar door te praten over het thema.
Drie van de aanwezige vrouwen geven hieronder hun reactie:
Siep: " In juli 2009 kwam ik erachter, dat ik een seksverslaafde man had met alle gevolgen van dien. Via een vriendin kwam ik op de site van kostbaar vaatwerk. Toen stond er al een datum voor een ontmoetingsdag. Eigenlijk wilde ik toen ik dat las daar al heen. In al mijn wanhoop en pijn had ik het nodig om met lotgenoten te mailen en een ontmoeting, daar zag ik ook naar uit. Ik vond het ook heel spannend. Hoe zou het zijn? Ik was bang dat ik daar de hele dag moest huilen. Ik ben daar toen heen geweest. In het begin is het best gek. Je ziet daar allemaal verschillende vrouwen, zowel hele jonge vrouwen en ook oudere vrouwen. Je kan je een aantal forumnamen herinneren, maar dan zie je de poppetjes bij de verhalen. Ik wist ook niet meer goed, wie nu bij welk verhaal hoorde. Voelde me daar wel een beetje schuldig over. Had eigenlijk alleen maar in mijn hoofd: ik en mijn verhaal. Het was voor mij heel goed, om samen te zijn. De gespreksrondes gingen zo snel. De ervaringen van elkaar en het respect, het meevoelen met de ander. Dat gaf me troost en moed. Ferdinand Bijzet gaf een lezing. Ik was daar heel nieuwsgierig naar. Zo hij het uitlegde, ja, zo is het.
Ik vond het jammer dat het voorbij was, maar was ook compleet gesloopt. En ik heb niet de hele tijd moeten huilen! Maar al was dat wel zo geweest, dan gaf het ook niet. Je voelt met elkaar mee, je leeft met elkaar mee. Ik kijk uit naar de volgende ontmoetingsdag."
Fleur: " De eerste ontmoetingsdag was ik erg zenuwachtig. Ik wist niet zo goed hoe het allemaal zal gaan, en hoe ik contact zal moeten leggen. Ik had me opgegeven om te helpen met koffie schenken en voor die dag was dat een goede uitkomst voor mij. Ik kon achter de bar blijven, met de koffiepot, wel zo veilig dacht ik. Ik vond het zingen fijn, en de getuigenis ook. Ook was het heel prettig om in kleine groepjes te gaan, en te praten, je kunt je verhaal dan kwijt. Er was een hele goede sfeer, en je weet gewoon: we zitten allemaal in het zelfde schuitje, de één vaart wat harder dan de ander, de één heeft de overkant (de overwinning) al bijna gehaald, de ander stapt misschien net in de boot, en heeft nog een lange weg te gaan. Zo zat ik op die eerste ontmoetingsdag; ik had nog een lange weg te gaan, was net in die boot gestapt zullen we maar zeggen.
De tweede ontmoetingsdag ging ik vol enthousiasme naar toe. Ooo dit klinkt misschien een beetje raar, maar ik wist dat ik veilig was. Dat er stuk voor stuk hele lieve, prachtige, gebroken vrouwen waren. En dat er tijd was met elkaar te kunnen praten, elkaar te steunen of voor elkaar te bidden. Ik heb zelfs mijn getuigenis gegeven, al zat ik nog middenin een nare situatie. God is zo groot, zo genadig, Hij wil ons helen, Hij wil ons genezen, Hij wil dat wij omzien naar elkaar.
Weet je, je mag gewoon jezelf zijn op deze dag, heb je verdriet, dan heb je verdriet, schaam je niet, we begrijpen het. Het samen zijn, is gewoon goed, weten dat je niet de enige ben, ook dat stelde mij gerust, me niet hoeven te schamen, maar gewoon kunnen zijn wie ik ben."
Jes: " De ontmoetingsdag is echt een aanrader! Ik was nog maar een week op het forum toen ik naar de ontmoetingsdag ging en ik ben zo blij dat ik het heb gedaan. Ik zag een groep vrouwen die net als ik een diepe pijn doormaken en dat ook begrijpen! Wat een verademing om je verhaal te kunnen delen, van anderen te horen hoe zij erin staan, toegerust te worden door een opbouwende spreker, er nieuwe vriendinnen bij te krijgen, zomaar ineens een heleboel. Voor mij was het het einde van mijn isolement en het begin van herkenning en erkenning. Ik heb het ervaren als een warm bad, als je er tegenop ziet wil ik je aanmoedigen om te gaan. Het leuke is ook dat je daarna mensen op het forum ziet en je er een gezicht bij hebt, dat praat wat makkelijker en daardoor leef je ook op een andere manier met elkaar mee. Gewoon doen!"