Tijdens de ontmoetingsdag in november 2010 heeft Sarah een inleiding gehouden op het thema voor die dag: ´herstel van seksualiteit´. Onderstaande tekst is een weergave van die inleiding.
Thema: Herstel van seksualiteit
Deze vierde ontmoetingsdag heeft als thema 'Herstel van seksualiteit'. Ik vind het, eerlijk gezegd, best een moeilijk thema. Seksualiteit, dat is iets voor in de slaapkamer en in ieder geval geen thema waar je makkelijk met een ander over praat. Daarnaast is het een gebied waarop mijn man en ik samen nog aan het leren zijn. Wij ervaren nog steeds de gevolgen van ons verleden en wat we daarin hebben meegemaakt aan seksuele gebrokenheid. Eerlijk gezegd is het nog niet zo lang geleden dat we zelf opnieuw hulp hebben gezocht bij onze psycholoog, omdat we vastliepen op dit gebied. We hebben hulp gezocht omdat we geen genoegen namen met herstel van onze relatie, maar omdat we ook zo graag wilden dat er meer herstel kwam op het gebied van seksualiteit.
Ik kan niet zeggen dat dat herstel er al volledig is. Maar ik kan wel zeggen dat er herstel is. Dat we iets mogen zien van het geweldige dat God ons geeft in seksualiteit. Het is een groot wonder dat ik deze zin kan uitspreken, want er is een periode geweest dat ik echt wilde dat seksualiteit gewoon niet bedacht was door God. Ik verlangde naar de hemel. Niet alleen vanwege al die redenen waarom je ernaar kan verlangen. Maar ook vanwege deze: in de hemel is geen seks. En dat leek me een heerlijk vooruitzicht.
Misschien herken je die gedachte wel. Of misschien heb je andere gedachten. Hoe dan ook: we hebben allemaal te maken gekregen met de gevolgen van de gebrokenheid in seksualiteit. We zijn daardoor beschadigd geraakt. We hebben daar allemaal herstel voor nodig. Of je man nu verslaafd is of vrij is, of je nu wel of geen relatie hebt. En daarom denk ik het goed is - juist als je beschadigd bent op dit gebied - om terug te gaan naar de basis van seksualiteit, om te ontdekken hoe het bedoeld is, om te kijken naar wat de Bedenker ervan daarover heeft gezegd.
Ik geloof dus dat het heel belangrijk is voor ons om te weten hoe God seksualiteit bedoeld heeft. Dat is nodig om:
- te zien hoe jouw eigen gebrokenheid eruit ziet. Je kunt pas echt herstellen als je weet waaruit jouw gebrokenheid bestaat. Je ziet je gebrokenheid pas echt in het licht van de waarheid.
- om los te komen van patronen en gedachten op dit gebied die beschadigend zijn of je vasthouden
- om grenzen te kunnen stellen
- om hoop te houden dat het anders kan worden,
- om toe te werken naar genezing voor jezelf, en om - als dat zo mag zijn - genezing te vinden voor je relatie.
Seksualiteit = goed
En hoe heeft God het dan bedoeld? Ik geloof dat Hij het niet alleen bedoeld heeft om kinderen te krijgen of om er lichamelijk van te genieten. Maar ook en misschien wel vooral om de band met je man te versterken. Om samen in alle opzichten steeds meer een eenheid te worden. Wilkin vd Kamp zei: "Seksualiteit versterkt en bevestigt de band tussen een man en een vrouw. Het maakt je relatie sterker en het bevestigt je identiteit. " God heeft seksualiteit bedoeld als iets heel goeds.
En dat kan best moeilijk zijn om te horen. De praktijk is voor ons immers heel anders geweest. Onze huwelijksband is niet versterkt door seksuele contacten, maar beschadigd geraakt of zelfs helemaal kapot gemaakt. Het kan zelfs zo zijn dat je nauwelijks meer positief over seksualiteit kunt denken. Of dat het denken eraan je zoveel pijn doet dat je het het liefste helemaal wegstopt. Maar: als we geloven dat God mensen kan bevrijden en genezen. Geloven we dan ook dat God ons hierin kan genezen?
Orchidee
Het is dus goed, om terug te gaan naar de basis en, ondanks alle ervaringen die je hebt, te durven kijken naar hoe God het oorspronkelijk bedoeld heeft. Ik wil iets delen van wat ik daarover geleerd heb en ik wil dat doen met deze foto. Het is een foto van twee handen die een orchidee vasthouden.
Ik vind een orchidee een prachtige bloem. Ik vind het wonderlijk hoe uit zo'n gewone stengel zoiets prachtigs kan groeien. Die bloem heeft ook iets teers, vind ik. Iets sierlijks. Iets vrouwelijks ook wel. Stel je nou voor dat die orchidee staat voor onze seksualiteit, voor ons vrouw-zijn, voor ons diepste wezen. Dat is allemaal die orchidee. Kijk nu eens naar die handen.
De handen zijn open en houden de orchidee vast op een manier die wil zeggen: kijk eens, voorzichtig, ik heb iets heel kostbaars in handen en ik wil het aan je geven.
En stel je nu eens voor dat het ontvangende handen zijn. De handen van je man die die orchidee van je aanneemt. Zie je hoe voorzichtig hij dat doet? Hij houdt zijn handen open, om de orchidee niet te beschadigen. In die houding drukt hij uit dat hij beseft hoe kostbaar het is en dat hij er voorzichtig mee wil omgaan. Dit willen we toch? We willen toch dat onze mannen op deze manier met ons omgaan: voorzichtig, in het besef dat wij kostbaar zijn. In het besef dat dus ook onze lichamen, onze seksualiteit kostbaar is.
Wat kun je leren van dit beeld?
Als dit beeld een soort symbool is van hoe God seksualiteit bedoeld heeft, dan kun je het ook naast je eigen beeld leggen. Jouw ideeën over seksualiteit. Jouw ervaringen met seksualiteit. Je zou er een aantal dingen uit kunnen afleiden.
1. Allereerst dat je het besef hebt dat je mooi en waardevol bent.
Je bent kostbaar! En als je jezelf weggeeft, dan geef je dus iets kostbaars uit handen.
Jij bent een prachtige bloem. Niet alleen de buitenkant, maar ook de binnenkant. Wat kan dat moeilijk zijn om te geloven. Als je man porno kijkt, seks heeft met andere vrouwen, opmerkingen heeft gemaakt over jouw lichaam of als je zelf zo twijfelt over hoe je eruit ziet of wie je bent.
Maar de waarheid is dat jij een geliefde dochter van God bent. Wát er ook gebeurd is in je leven.
We hebben het daar de vorige ontmoetingsdag over gehad. Je bent een vrouw van veel meer dan 8 koeien.
En als je het daar moeilijk mee hebt: ga dan aan de slag daarmee! Of je een relatie hebt of niet, of je man hersteld is of niet: God wil jou een diep besef geven van wie je werkelijk bent, jou laten ervaren dat je waardevol bent.
2. En dan zijn er die open handen.
Ze houden die bloem niet verborgen, maar laten het zien. Jij, die kostbare mooie bloem mag gezien worden. Je hoeft jezelf niet verborgen te houden, je hoeft geen delen van jezelf achter te houden. Je mag jezelf laten zien. Niet alleen de buitenkant, maar ook de binnenkant. Dus ook je verdriet en je boosheid en je verlangens en je angsten.
Het kan aantrekkelijk zijn om die delen te verstoppen. Voor jezelf. Voor anderen. Voor je man. Maar zo is het niet bedoeld.
'De prijs van intimiteit is jezelf'. Als je intieme relaties aan wilt gaan, dan mag je leren om jezelf te laten zien. En als je dat moeilijk vindt. Ga dan op zoek naar hoe dat komt en vooral wat er nodig is om hierin te groeien.
3. En die gevende handen.
Intieme relaties, en ook seksualiteit, gaat om geven. Om jezelf durven geven aan de ander. Je hele zelf, in het besef dat je iets kostbaars geeft en waarin je de vraag legt om ook op een kostbare manier ontvangen te worden. Dat kan enorm moeilijk zijn.
En juist omdat het zo moeilijk is, kan je ervoor kiezen om jezelf op een makkelijke manier te geven. Want misschien ben je gewend - bv door nare ervaringen - om jezelf gewoon weg te geven, weg te gooien haast. Uit angst, uit schuldgevoel, uit de behoefte om waardering te krijgen. Misschien ben je in staat 'de knop om te zetten' en alleen je lichaam te geven. Je geeft dan als het ware alleen 'het steeltje' van de bloem. Maar zo heeft God het niet bedoeld.
Met seksualiteit is het de bedoeling dat je helemaal ingeschakeld wordt. Die hele kostbare bloem. Niet alleen je lichaam, maar ook wie je van binnen bent. Dat er ook ruimte is om je pijn, je angst, je verdriet, je dromen, je vreugde met elkaar te delen. Jij met je man, en hij met jou.
'Seks is niet het hoofdgerecht, het is het toetje' zei onze psycholoog tegen ons. Het is het sluitstuk. Het is het gevolg van emotionele intimiteit die je samen hebt. Het zit goed tussen jou en je man, er staat niets in de weg en dan mag je dat bevestigen door seksualiteit te hebben samen.
Ik geloof dat God het op deze manier bedoeld heeft. En dat betekent dat het eigenlijk niet klopt als je wel met elkaar kunt vrijen, maar als je niet met elkaar kunt praten. Als je wel je lichaam, maar niet je hart kunt delen met elkaar.
Seks kan koud, leeg en eenzaam zijn als het alleen iets lichamelijks is. In het meest positieve geval worden lichamen bevredigd, maar de hunkering die eronder zit; het gekend, geliefd, geaccepteerd weten, wordt niet bevredigd. En misschien is het wel zo dat elke keer dat je 'koude seks' hebt die bloem een beetje verder beschadigd.
4. Seksualiteit is niet alleen iets van jezelf wat jij weggeeft, maar ook iets wat je man mag ontvangen. Je kunt die handen dus ook zien als de ontvangende handen van je man.
Gaat jouw man op deze manier met jou om? Beseft hij dat het iets kostbaar is?
Misschien zijn de handen van jouw man niet open, maar gesloten: Of zijn ze dreigend en eisend. Of willen ze alleen maar het lichamelijk en niet jou als geheel met al je pijn en je twijfels en je verlangens.
Als dat zo is: wat doe je daar dan mee? Durf je bv grenzen te stellen (nee te zeggen tegen de eisen), durf je aan te geven wat jij nodig hebt, durf je samen hulp te zoeken?
En als die open, ontvangende handen er wel zijn of als je man eraan werkt om daarin te veranderen; durf jij dan ook aan de slag te gaan hiermee? Te leren hoe jij weer kan geven? Durf je dan te geloven dat er herstel mogelijk is op dat gebied? Durf je daarvoor te bidden? Samen met je man? Durf je hulp te zoeken als het moeilijk is? Weet je, dat kan verschrikkelijk moeilijk zijn om je handen als het ware te gaan openen en ervoor te kiezen om niet alleen te werken aan herstel voor je relatie, maar ook herstel voor dit aspect van je relatie. Het is een keuze. Maar het kan wel. God is in staat oneindig veel meer te doen dat wij bidden of bedenken, toch?
" Ik maak alle dingen nieuw "
Misschien vind je het wel een mooi verhaal, maar vind je het moeilijk om het daadwerkelijk te geloven. Jij ziet geen mooie orchidee als je naar jezelf kijkt. Je hebt het gevoel dat, door alles wat er gebeurd is, er niets meer van je is overgebleven dan een klein hoopje beschadigde bloemblaadjes.
Besef dan dat deze foto; het plaatje van de twee handen en de orchidee, ten diepste een beeld geeft van hoe God met ons om wil gaan. Jij mag jezelf, die beschadigde bloem in je open handen leggen en jezelf zo aan God geven. Hij is Degene die die ontvangende handen heeft, de volmaakte handen, die voorzichtig is, liefdevol, genezend e.d. Hij is de Enige die volmaakt is, die in staat is om met ons om te gaan op een manier waarvan alleen Hij weet hoe we dat ten diepste nodig hebben.
Als Hij naar jou kijkt, dan ziet Hij wel degelijk die prachtige bloem. Wij mogen leren om ons hele zelf iedere keer opnieuw aan Hem te laten zien, aan Hem te geven, om te ervaren hoe veilig en goed het is om in Zijn handen te zijn. Om intimiteit met Hem te hebben en van daaruit intieme relaties met anderen te mogen aangaan.
In Openbaringen 21:5 staat 'Zie, Ik maak alle dingen nieuw'. Natuurlijk is dat ten volle pas als Jezus teruggekomen is en alles nieuw zal zijn. Maar ook op aarde mogen we verlangen naar een stuk herstel. Voor onszelf. Voor onze relaties, mogelijk voor de relatie met onze partner. En de basis van dat herstel, van elk herstel, is misschien wel dat we ten diepste beseffen dat wij die bloem zijn. Leer om met Gods ogen naar jezelf te kijken: jij bent een kostbare orchidee in Zijn hand.
Auteur: Sarah